چرا مست و پریشان از سکوتش     گرفتار دو چشمانش بمانم

چرا باید به جرم دل سپردن          به دار عشق او آخر بمیرم

به دل امید دادم که بخوابد           که بر من رخ نماید وقت خوابش

چرا دل به عشقی سپارم             که بی بنیادیش از پیش دانم

قسم خوردم به چشمانش کنون پس       نظر بر دیدگانش من ندوزم

وحی آمد صدایش من شنیدم           قسم از یاد بردم  دل بریدم

ولی اینک قسم خوردم به جانش       نظر از او دمی من برندارم